اسامی علما و روحانیون شهرستان دزفولhttps://chamadaneabi.ir/olama-rouhaiyoon-dezful/شهر و دیار من دزفول که نام دیگرش حسینیه است از دیر باز زادگاه علماء و روحانیون زیادی بوده است که سابقه بیش از 500 ساله دارند.این شهر زادگاه خاتم الفقهاء و المجتهدین حاج شیخ مرتضی انصاری دزفولی بوده است که هیچ مجتهدی به درجه اجتهاد نمی رسد مگر اینکه کتابهای فقهی ایشان را خوانده و درک کرده باشد و دیگر افتخار دزفولیها هم اینست که هرگاه به زیارت مزار شریف مولی الموحدین امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) به نجف اشرف می روند در ورودی باب القبله مزار نورانی شیخ مرتضی انصاری را زیارت کرده و به روح شریفش فاتحهای قرائت می کنند.نویسنده و گردآورنده اسامی علماء و روحانیون شهرستان دزفول در استان خوزستان(محمدحسین دُرچین 09166422841) ، در این لیست توانسته است در حدّ توان نام روحانیون دزفولی را درج نماید، مخاطبین گرامی نواقص را فقط در خصوصی برای مدیر سایت و کانال چمدان آبی ارسال تا با افتخار به لیست اضافه شوند.خاتم الفقهاء و المجتهدین حاج شیخ مرتضی انصاری دزفولی( اسامی روحانیون و علمای دزفولی به ترتیب حروف الفباء )( الف )شیخ محمدحسین آتشی دزفولیشیخ روح الله آخوندرجبشیخ میلاد آخوندیسیدمهدی آذرنگشیخ حسین آذرنیاسیدمحمدباقر آشفته دزفولی(1267 ق – 1331 ق)سیدمحمد امینا"آقامیری"(فرزند سیدمحمدرضا جدّ بزرگ خاندان آقامیر – متوفی 1143 ق مدفون در ورودی مسجد جامع دزفول – امامت مسجد جامع)سیدمحمدحسین آقامیر(متوفی 1226 ق - امامت مسجد جامع)سیدابوالحسن آقامیریسیداسدالله آقامیریسیداسماعیل آقامیری(1274 ق – 1314 ق)سیدبزرگ آقامیریسیدحسن آقامیریسیدرضا آقامیریسیدعبدالباقی آقامیریسیدعبدالحسین"مسعود" آقامیری(متوفی دهه 1360)سیدعبدالسلام آقامیری(125

شاعر ارجمند، شیرین بیان و خوش قریحه دزفولی استاد ارجمند جناب آقای غلامرضا مه لقاء در مثنوی خویش به گفتگوی پدر شهیدی با پسر شهیدش پرداخته است در این مثنوی استاد مه لقاء به زیبایی و با زبان قال، دیالوگ پدر را بر سر مزار جوان رعنایش ترسیم کرده و از او خواسته است که در عالم معنا جوابش گوید. در این پُست از سایت چمدان آبی(دانشنامه دزفول) شما می توانید در حالی که صدای شاعر را با لهجه دزفولی می شنوید متن مثنوی را هم به نظاره بنشینید.شاعر، سراینده و گوینده: غلامرضا مه لقاء ، متخلص به “شاکر”مثنوی درد و دل بووی شهیدقَلَم جونِ بُووَت اَمْشو وِلُم کُنبی یِسْمّ پا پَتی مِی شِعر هِلُمْ کُناِی سیِنَم لَم بِلوُ بیِسَ اَ غُصَهتَمومِ چار چووُم اَی غَم شَکِسَهمَگُو کمتَر نِویس شاکِر اَ دِیـْرِیاَ ای حالِی که دورِی تَم بِمیرِیهِلُم اَمشو اَ تِشکِ دل نـِویسُماَ حالِ یَه بُووِی بی دل ِنویسُمبووِی که مـَسِ جُومِ کووَکـِش بیدمَگُو بَچَش مَرِفتی لِف بووَش بیدمُ دِیدُم یَ پِیایی نِسَه سَر خاکبِخُونَ نوحَه به لِیفِس مِینِ خاشاکپاهاش سَر خاک بیدِن سَر به اَفلاکبِگُف شُکرِت خُدا سینَش اَما چاکدِلُم باد کُردَه می سینَم خُدایاتُهِسُم اَ غَمِ رولَــــــــــم اِلاهـــاتو فِکرِی کُن به حالِ زارِ زارُماَ دَس رَفتَه اِی صَبرُم بی قَرارُمزِمین پی اِی فِروخِی تَنگ بِیسَدِلُم می رَه خِیالِش لَنگ بیسَتَک و تِینا بی یِسمَه نَم بِنارُمتو اِذنِش دِ کمی آیَه کِنارُمبِیو رولِی قَشنگِ نُور جَبینُمدَمِی پیشُم نِشین تا رِیتَه بینُمدِلُم تَنگ بیسَ سی قَدِ بُلَندِتسی او نُورِ تِیاتْ بُرگا کَمَندِتدِلم اَ ندو مَخو رِی گُلتَ بینُماَ مِی تِیکِ قَشنگِت بوسَه چِینُمدِلُم اَندو مَخو بینُم نُمازتَرُکوع و سَجده وُو راز و نِیازتَدِلُم

متن کامل وصیت نامه شهید حسین بیدخ قبل از عملیات فتح المبین” کل نفس ذائقة الموت ” هر نفسی مزه مرگ را خواهد چشید.آنان که به هزاران دلیل زندگی میکنند نمیتوانند به یک دلیل بمیرند و آنان که به یک دلیل زندگی میکنند با همان دلیل نیز میمیرند.بعد از یک عمر گناه حال باید در آزمایش الهی آماده سفر مرگ بشوی، بعد از یک عمر معصیت حال باید افسوس یک عمر خطا را بخوری، بعد از یک عمر خنده حال باید نشست و بر یک عمر اشتباه رفتن و نفهمیدن گریست، دیگر جای خنده نیست آخر دلیلی بر خندیدن نیست، آخر در کجای دنیا انسانی که بین بهشت و جهنم در رفت و آمد است خود را به خندیدن خوشحال میکند.هر نفسی مزه ی مرگ را خواهد چشید، برای عده ای مرگ گلو بند زیبایی است بر گلوی دختران و برای عده ای مرگ خاری است در گلو که هرگز پایین نمیرود. عجیب است حال انسانهایی که میدانند میمیرند و میدانند در پای میز محاکمه به بند کشیده خواهند شد اما باز نشستهاند و دست بر روی دست، میخورند و میخوابند آسوده و بی خیال، چه عجیب است داستان آدمی که می داند بعد از مرگ، او را باز خواست می کنند اما بی خیال از یک زندگی آسوده روز را به معصیت میگذراند و شب آسوده همراه شیفتگان رؤیاها به خواب میرود.بعد از یک عمر حساب نکردن حال باید حساب پس داد، “حاسِبوا قَبْلَ اَنْ تُحاسَبوا ” دیگر چارهای نیست جز گریه، گریه به حال خویش و گذشتههایی که هرگز به عقب بر نمیگردد. گناهانی که تا ابد وسیله شکنجه روح تو شده، دیگر هیچ چارهای نیست جز دعا که خداوندا، با عدلت با من رفتار نکن که جز آتش جهنم نصیبم نیست، با عفوت از من گذر که بجز عفو تو امیدی نیست.خدایا، گناهکارم، خطا از من است، میدانم همیشه مغلوب نفسم شدهام خدایا از من درگذر که جز گذشت تو منزلگاه من

شهید عظیم اسدی مشکال دانشجوی رشته ریاضی دانشگاه شهید چمران اهواز سال ۱۳۳۶ در شهرستان دزفول متولد شد و در سیزدهمین روز از فرودین ماه سال ۱۳۵۷ به دست ساواک دزفول به شهادت رسید.شهید عظیم اسدی مشکال را اولین شهید انقلاب اسلامی دزفول لقب دادهاند. او دانشجوی دانشگاه شهید چمران اهواز بود و زمانی که دانشجویان دانشسرای تربیت دبیر و شهید چمران(جندیشاپور) اهواز تصمیم میگیرند که در روز نهم فروردینماه ۱۳۵۷ ، که برابر با چهلم شهدای ۲۹ بهمن ۱۳۵۶ تبریز است ، بانکها و مراکز اقتصادی وابسته به شاه را در دزفول به آتش بکشند، قرار بر این میشود که عملیات در قالب چند تیم انجام شود که در هر تیم، یک نفر شیشه بانک را شکسته و دیگری بنزین ریخته و نفر سوم آتش بزند. عظیم مأمور آتش زدن بانک ملی چهارراه سیمتری شریعتی میشود. اما عملیات لو رفته و عظیم بیخبر از این موضوع که مأموران لباس شخصی در کمین آنها هستند، ساعت شش صبح اقدام به آتش زدن بانک میکند و بلافاصله با رگبار مسلسل مأموران مواجه و دستگیر میشود. عظیم را به شهربانی منتقل کرده و در هوای سرد اوایل فروردینماه، با آب سرد بدنش را خیس کرده و شروع به شکنجه میکنند سپس دستبند میزنند و به تنه درخت میبندند. سرپاسبان محمدتقی حاجی عیدی از شکنجه گران شهربانی (حاجی عیدی در تاریخ ۲۳ /۱۲/۵۷ به جرم شهادت عظیم به سزای عمل خود میرسد و اعدام میشود) آنقدر عظیم را شکنجه میدهد که عظیم، زیر شکنجه از هوش رفته و پس از انتقال به سلول که پزشک ساواک او را معاینه میکند رو به سرگرد نوید میگوید :«کارش تمام است». نام شهید عظیم اسدی مشکال که مظلومانه و به بیرحمانهترین وجه ممکن توسط نیروهای فاسد رژیم به شهادت میرسد، به عنوان طلایهدار خط سرخ شهادت انقلاب اسلامی دز